<\/p>\n
Przerywaj\u0105c na chwil\u0119 opowie\u015bci ze szlaku, chcia\u0142bym zaproponowa\u0107 nowy cykl artyku\u0142\u00f3w, kt\u00f3ry prowadzi Marta „Nubia” Porwich<\/strong> – „Ja, Debiutant”, czyli o tym, jak ludzie pi\u00f3ra dochodz\u0105… do pi\u00f3ra.<\/p>\n Jestem zaszczycony, \u017ce to ja w\u0142a\u015bnie mog\u0119 ten cykl otworzy\u0107 swoj\u0105 opowie\u015bci\u0105. Tekst pisa\u0142em nie b\u0119d\u0105c jeszcze cz\u0142onkiem redakcji serwisu. Nie wiem, czy czytanie historii mojego \u017cycia mo\u017ce by\u0107 w jaki\u015b spos\u00f3b ciekawe, czy nie, ale… zapraszam. Bo mog\u0119 :)<\/p>\n -1-<\/strong><\/em><\/p>\n Moja historia z pisaniem rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 w czasach, kiedy nawet za bardzo nie potrafi\u0142em skleci\u0107 poprawnego zdania. Za to umia\u0142em czyta\u0107. Dukaj\u0105c, bo dukaj\u0105c, ale jednak.<\/em><\/p>\n A poci\u0105g do czytania? By\u0142. To nieprawda, \u017ce dzieci trzeba uczy\u0107 tej sztuki pod przymusem. Wystarczy podsun\u0105\u0107 im odpowiedni\u0105 lektur\u0119, nawet je\u015bli z pocz\u0105tku to nie one osobi\u015bcie zapoznaj\u0105 si\u0119 z dan\u0105 pozycj\u0105. Mnie czytano bardzo du\u017co. Ju\u017c w wieku sze\u015bciu lat (g\u0142\u00f3wnie dzi\u0119ki niezmordowanej babci i maniakowi czytania \u2013 ojcu) zna\u0142em \u201eHistori\u0119 \u017c\u00f3\u0142tej ci\u017cemki\u201d i wiedzia\u0142em, jak to wygl\u0105da\u0142o za czas\u00f3w \u201ePazi\u00f3w kr\u00f3la Zygmunta\u201d. Nie by\u0142 mi obcy Robin Hood, Sherlock Holmes, powie\u015bci Juliusza Verne\u2019a czy nawet \u201eQuo Vadis\u201d.<\/em><\/p>\n Ksi\u0105\u017cki sprawi\u0142y te\u017c, \u017ce zainteresowa\u0142em si\u0119 szczeg\u00f3\u0142owo niekt\u00f3rymi z prezentowanych w nich temat\u00f3w. Pami\u0119tam, jakby to by\u0142o wczoraj, moje \u201ewyk\u0142ady\u201d o uk\u0142adzie s\u0142onecznym i innych galaktykach, wyg\u0142aszane w czym\u015b, co nazywa\u0142o si\u0119 \u201eAkademia Sze\u015bciolatka\u201d. Wychowawcy dziwili si\u0119, a ja po prostu dorwa\u0142em w swoje r\u0119ce opas\u0142y tom jakiej\u015b encyklopedii astronomicznej i tak d\u0142ugo dr\u0119czy\u0142em mam\u0119, a\u017c w ko\u0144cu zacz\u0119\u0142a mi j\u0105 czyta\u0107.<\/em><\/p>\n Popo\u0142udniowe, czy te\u017c wieczorne odczyty szybko przesta\u0142y mi wystarcza\u0107. W ko\u0144cu musia\u0142em nauczy\u0107 si\u0119 trudnej sztuki odcyfrowywania liter. W wieku lat siedmiu by\u0142em ju\u017c tak zakr\u0119cony, \u017ce poch\u0142ania\u0142em co popad\u0142o \u2013 od ulotek reklamowych po licz\u0105ce ponad osiemset stron ceg\u0142y. Rzecz jasna, mia\u0142o to swoje odbicie w szkole. Pocz\u0105tkowa (pe\u0142na niedowierzania) rado\u015b\u0107 nauczycieli, \u017ce oto dukaj\u0105cy ch\u0142opiec tak szybko sta\u0142 si\u0119 mistrzem szybko\u015bci w przek\u0142adaniu kolejnych stron przerodzi\u0142a si\u0119 w zgroz\u0119, kiedy moje stopnie zacz\u0119\u0142y drastycznie spada\u0107. Pow\u00f3d? Poza czytaniem nie robi\u0142em praktycznie nic innego. Dosz\u0142o nawet do tego, \u017ce za z\u0142e sprawowanie w domu dostawa\u0142em szlaban na ksi\u0105\u017cki\u2026 Szlaban, kt\u00f3ry i tak omija\u0142em, czytaj\u0105c pod ko\u0142dr\u0105 w nocy i \u015bpi\u0105c tylko par\u0119 godzin dziennie.<\/em><\/p>\n Ten g\u0142\u00f3d historii nie obejmowa\u0142 tylko i wy\u0142\u0105cznie ksi\u0105\u017cek. Niestety, z filmami by\u0142o gorzej, bo cho\u0107 wiele z tego, co studiowa\u0142em uwa\u017cano za lektury \u201eponad m\u00f3j wiek\u201d (jakby kto\u015b okre\u015bli\u0142 odpowiedni przedzia\u0142 lat do czytania), to serwowane w telewizji \u201eruchome obrazki\u201d w kategoriach wiekowych przekraczaj\u0105cych moj\u0105, cz\u0119sto znajdowa\u0142y si\u0119 poza zasi\u0119giem, strze\u017cone przez dzier\u017c\u0105ce pilota w\u0142adcze r\u0119ce starszych (ale i tak sobie radzi\u0142em. Wystarczy\u0142o tylko cicho, w godzinach nocnych, podkra\u015b\u0107 si\u0119 do uchylonych drzwi w pokoju rodzic\u00f3w\u2026).<\/em><\/p>\n -2-<\/em><\/strong><\/p>\n Gdzie\u015b tak miesi\u0105c przed rozpocz\u0119ciem trzeciej klasy podstaw\u00f3wki, maj\u0105c osiem lat (osiem i P\u00d3\u0141! \u2013 jak z dum\u0105 podkre\u015bla\u0142em), uwidzia\u0142o mi si\u0119, \u017ce zostan\u0119 pisarzem. Pewnego sierpniowego wieczora, goszcz\u0105c w domku cioci nad Ba\u0142tykiem, siad\u0142em przy stole, prosz\u0105c o kredki, o\u0142\u00f3wek oraz papier\u2026 i znikn\u0105\u0142em z otaczaj\u0105cej mnie rzeczywisto\u015bci. Wszyscy my\u015bleli, \u017ce b\u0119d\u0119 rysowa\u0142. Lecz ja skupi\u0142em si\u0119 nad wielkim dzie\u0142em, do kt\u00f3rego zrobi\u0142em ok\u0142adk\u0119, a kiedy ta ju\u017c by\u0142a gotowa, wzorem z czytanych ksi\u0105\u017cek \u2013 od akapitu \u2013 rozpocz\u0105\u0142em opowie\u015b\u0107.<\/em><\/p>\n Sam nie wiem, czemu tematyka tego\u017c dzie\u0142a nie obraca\u0142a si\u0119 wok\u00f3\u0142 Indian i szalonych przyg\u00f3d. W tym czasie by\u0142em wr\u0119cz rozkochany w ksi\u0105\u017ckach Alfreda Szklarskiego o Tomku Wilmowskim, a tak\u017ce, napisanej z udzia\u0142em jego \u017cony, trylogii Z\u0142oto G\u00f3r Czarnych.<\/em><\/p>\n Jednak bardziej kocha\u0142em moje w\u0142asne \u015bwiaty, kreowane za po\u015brednictwem klock\u00f3w LEGO. Ta moja pierwsza \u201epowie\u015b\u0107\u201d opiewa\u0142a wi\u0119c rycerskie czyny (dziwnie podobne do tych, znanych mi z legend arturia\u0144skich) wcze\u015bniej odgrywane podczas zabawy i ci\u0105gn\u0105cego si\u0119 godzinami budowania \u015bwiata przedstawionego z ma\u0142ych, plastikowych sze\u015bcian\u00f3w.<\/em><\/p>\n Moje postanowienie zosta\u0142o odebrane jako zwyk\u0142a fanaberia o\u015bmiolatka. Chcia\u0142em wtedy zosta\u0107 tak\u017ce \u017co\u0142nierzem, geologiem (do dzisiaj mam ca\u0142\u0105 gablot\u0119 skamienielin, niekt\u00f3re ca\u0142kiem reprezentatywne) i wielkim podr\u00f3\u017cnikiem, cho\u0107 nigdy nie potrafi\u0142em sprecyzowa\u0107 czy tylko ziemskim, czy kosmicznym r\u00f3wnie\u017c.<\/em><\/p>\n Nie zosta\u0142em \u017co\u0142nierzem. Marzenie o byciu geologiem umar\u0142o gdzie\u015b w gimnazjum, po tym, jak przegalopowa\u0142a po nim pewna pani od geografii. Z fantazji o podr\u00f3\u017cowaniu pozosta\u0142y cz\u0119ste wypady w niewiadomym kierunku z plecakiem i kosturem w r\u0119ku. Jednak marzenie o pisaniu sta\u0142o si\u0119 dla mnie niezniszczalnym kierunkowskazem \u017cyciowym.<\/em><\/p>\n\n