\n
Nie umiem pisa\u0107. Jakkolwiek by to nie zabrzmia\u0142o u osoby wydaj\u0105cej co jaki\u015b czas swoje pisanie – nie umiem pisa\u0107 dobrze. Nie umiem pisa\u0107 higienicznie. Moje pisanie jest brudne i m\u0119cz\u0105ce, jak zmaganie si\u0119 z samym sob\u0105. Dlaczego? Brakuje mi dyscypliny.\u00a0<\/strong><\/p>\n Im d\u0142u\u017cej \u017cyj\u0119 i pisz\u0119, tym bardziej widz\u0119 swoje braki. Lenistwo, g\u0142upot\u0119, \u0142atwowierno\u015b\u0107. No i w\u0142a\u015bnie – brak dyscypliny. I wstyd. Jako pi\u0119tnastolatek po raz pierwszy zmierzy\u0142em si\u0119 z powa\u017cn\u0105 krytyk\u0105 zupe\u0142nie obcych (i znaj\u0105cych si\u0119 na swojej pracy) os\u00f3b, poddaj\u0105c moje blogowe opowiadania pod ich szkie\u0142ko i oko. I oczywi\u015bcie – zabola\u0142 mnie ich odzew bardzo. Zamiast zachwyt\u00f3w, dosta\u0142em solidnie skopany. Co w takiej sytuacji zrobi\u0142by m\u0105dry cz\u0142owiek? Wzi\u0105\u0142 krytyk\u0119 na klat\u0119. Co zrobi\u0142a moja m\u0142odsza wersja? Zacz\u0119\u0142a perorowa\u0107 o wenie, wiatrach i innych tego typu rzeczach. Bo jak to tak – wy, wielcy pisarze, nie znacie WENY?<\/p>\n A oni na to: nie ma weny. Jest ci\u0119\u017cka praca.<\/p>\n I mieli racj\u0119.<\/p>\n A mimo tego, wiele lat p\u00f3\u017aniej, traktuj\u0105c krytyk\u0119 jako b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo (o ile jest konstruktywna, a nie sprowadza si\u0119 do wymy\u015blania mi od debili bo co\u015b si\u0119 komu\u015b nie spodoba\u0142o ideologicznie), kt\u00f3rego do\u015bwiadczam niestety coraz mniej, walcz\u0119 ze wstydem pozosta\u0142ym po tamtym spotkaniu. Nie, nie chodzi o teksty – sam bym siebie ostro skrytykowa\u0142 za nie i jestem wdzi\u0119czny tym, kt\u00f3rzy to zrobili. Chodzi o to poczucie, \u017ce jednak jest co\u015b wi\u0119cej w tym pisaniu. \u017be robi\u0119 to, bo niesamowicie lubi\u0119 to – dosy\u0107 osobiste i mistyczne – uczucie jakie towarzyszy tworzeniu. Nie wyzby\u0142em si\u0119 z siebie dziecka. Ani naiwno\u015bci. Cz\u0119sto to pokutuje, ale ma te\u017c swoje dobre strony. Chocia\u017c zgadzam si\u0119, \u017ce to „co\u015b wi\u0119cej” to tylko ma\u0142a cz\u0119\u015b\u0107 procesu pisania. Reszta to naprawd\u0119 ostra praca bez perspektyw – bo tak to trzeba traktowa\u0107, aby si\u0119 nie rozczarowywa\u0107 i by\u0107 zaskakiwanym, je\u015bli jakie\u015b perspektywy si\u0119 poka\u017c\u0105.<\/p>\n W ca\u0142ym tym jednak procesie odczuwam u siebie powa\u017cny brak. Luk\u0119. Wad\u0119, kt\u00f3rej mimo 26 lat na karku nie umiem za\u0142ata\u0107 – brak dyscypliny. Nigdy nie mia\u0142em dyscypliny. R\u00f3\u017cni ludzie pr\u00f3bowali mi j\u0105 wpoi\u0107 – z regu\u0142y gro\u017ab\u0105, szanta\u017cem, albo pasem czy kablem od \u017celazka. A ja zawsze by\u0142em niepokorny i im bardziej kto\u015b naciska\u0142, tym bardziej szed\u0142em w drug\u0105 stron\u0119. I ta cecha charakteru mi zosta\u0142a, co… ma swoje wady i zalety (do wad i zalet zalicz\u0119 wkurzanie ludzi w internetowych dyskusjach, kt\u00f3rzy pr\u00f3buj\u0105 na mnie szanta\u017cu czy gr\u00f3\u017ab w\u0142a\u015bnie. To si\u0119 nigdy nie uda).<\/p>\n Problem w tym, \u017ce dyscypliny nigdy nie zyska\u0142em. Cicho zazdroszcz\u0119 takim ludziom jak Andrzej Pilipiuk, kt\u00f3rzy codziennie potrafi\u0105 si\u0119 zebra\u0107 do pisania. To b\u0119dzie dziwne, co powiem, ale kiedy nie pisz\u0119 – to boj\u0119 si\u0119 zacz\u0105\u0107. Nie rozumiem tego mechanizmu, nie wiem do ko\u0144ca czego si\u0119 boj\u0119, ale si\u0119 boj\u0119. Kiedy ju\u017c zaczn\u0119 – nie istnieje nic pr\u00f3cz pisania. Problem w tym, \u017ceby zacz\u0105\u0107. Nie mam problem\u00f3w z blokiem pisarskim – nauczy\u0142em sobie z tym radzi\u0107. Znalaz\u0142em wytrych, kt\u00f3ry ca\u0142kiem nie\u017ale dzia\u0142a w moim przypadku – bo by si\u0119 odblokowa\u0107, wystarczy po prostu zacz\u0105\u0107 pisa\u0107. Cokolwiek. \u00a0Ale usi\u0105\u015b\u0107 i zabra\u0107 si\u0119 do pracy?<\/p>\n Trzeba posprz\u0105ta\u0107 mieszkanie.<\/p>\n Umy\u0107 naczynia.<\/p>\n Zrobi\u0107 obiad.<\/p>\n Wyczy\u015bci\u0107 biurko.<\/p>\n Posegregowa\u0107 dokumenty.<\/p>\n Napisa\u0107 na blogu wpis o pisaniu.<\/p>\n Z kolei, jak ju\u017c zaczn\u0119, to nie mog\u0119 sko\u0144czy\u0107. Wpadam w ci\u0105g. Budz\u0119 si\u0119 – pisz\u0119, potem czekam do nast\u0119pnego dnia tylko po to, by si\u0119 obudzi\u0107 i pisa\u0107. Ale wystarczy jedno wydarzenie, kt\u00f3re mi ten proces, ten ci\u0105g zaburzy – wyj\u015bcie na piwo zamiast pisania. Kto\u015b przyjdzie i b\u0119dzie czego\u015b chcia\u0142. Cokolwiek. I zn\u00f3w mija par\u0119 dni, w skrajnych przypadkach nawet tydzie\u0144, zanim zn\u00f3w usi\u0105d\u0119 do pracy.<\/p>\n Boj\u0119 si\u0119 tak\u017ce po pisaniu. Kiedy sko\u0144cz\u0119, mam wra\u017cenie, \u017ce mog\u0142em napisa\u0107 gniota. Mo\u017ce przegada\u0142em, albo popad\u0142em w grafomani\u0119? Mo\u017ce fabu\u0142a jest zbyt oczywista? Mo\u017ce ja tak naprawd\u0119 nigdy nie powinienem pisa\u0107? Wydaj\u0105 mnie – ale c\u00f3\u017c z tego. Dzisiaj wydaj\u0105 du\u017co gniot\u00f3w. Moje pisanie mo\u017ce by\u0107 jednym z nich. Ludziom si\u0119 podoba, ale c\u00f3\u017c z tego – znajd\u0105 si\u0119 i tacy, kt\u00f3rym podoba si\u0119 „Zmierzch”.<\/p>\n To uczucie umiem okie\u0142zna\u0107 – nauczy\u0142 mnie tego Adam Zalewski, cz\u0142owiek, kt\u00f3rego mog\u0119 nazwa\u0107 swoim mistrzem – bo pom\u00f3g\u0142 mi swego czasu tak, jak nikt inny nigdy mi nie pom\u00f3g\u0142. Nauczy\u0142 mnie poczucia warto\u015bci. Od wielu innych pisarzy dosta\u0142em cenne rady i nigdy nie zapomn\u0119 ich pomocy, jak Romek Pawlak, Andrzej Pilipiuk czy Kazek Kyrcz, ale w\u0142a\u015bnie dzi\u0119ki Adamowi Zalewskiemu zapanowa\u0142em nad strachem.<\/p>\n Nikt mnie nie nauczy\u0142 dyscypliny. Dyscypliny nie da si\u0119 nauczy\u0107 i nie da si\u0119 jej wpoi\u0107 – mo\u017cna kogo\u015b wytrasowa\u0107, prawda, ale to nie to samo. Tresura pozbawia osobowo\u015bci. Pr\u00f3bowano mnie tresowa\u0107 i widzia\u0142em dzieciaki tresowane przez swoich rodzic\u00f3w tak, jak tresuje si\u0119 psy. Za ka\u017cdym razem chcia\u0142o mi si\u0119 rzyga\u0107.<\/p>\n Puenty nie b\u0119dzie. Wyrzuci\u0142em co chcia\u0142em i jednocze\u015bnie obna\u017cy\u0142em si\u0119 przed Internetem, co mo\u017ce zosta\u0107 wykorzystane przeciwko mnie. Chyba czas zn\u00f3w wpa\u015b\u0107 w „ci\u0105g”. Zn\u00f3w walczy\u0107 z lenistwem, samym sob\u0105 i ubrudzi\u0107 si\u0119 przy pisaniu w walce o samodyscyplin\u0119. I chyba tak ju\u017c zostanie – na tym mo\u017ce polega\u0107 samodoskonalenie si\u0119. W walce z samym sob\u0105.<\/p>\n O siebie.<\/p>\n \n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Nie umiem pisa\u0107. Jakkolwiek by to nie zabrzmia\u0142o u osoby wydaj\u0105cej co jaki\u015b czas swoje pisanie – nie umiem pisa\u0107 dobrze. Nie umiem pisa\u0107 higienicznie. Moje pisanie jest brudne i m\u0119cz\u0105ce, jak zmaganie si\u0119 z samym sob\u0105. Dlaczego? Brakuje mi dyscypliny.\u00a0 Im d\u0142u\u017cej \u017cyj\u0119 i pisz\u0119, tym bardziej widz\u0119 swoje braki. Lenistwo, g\u0142upot\u0119, \u0142atwowierno\u015b\u0107. No i w\u0142a\u015bnie – brak dyscypliny. I wstyd. Jako pi\u0119tnastolatek po raz pierwszy zmierzy\u0142em si\u0119 z powa\u017cn\u0105 krytyk\u0105 zupe\u0142nie obcych (i znaj\u0105cych si\u0119 na swojej pracy) os\u00f3b, poddaj\u0105c moje blogowe opowiadania pod ich szkie\u0142ko i oko. I oczywi\u015bcie – zabola\u0142 mnie ich odzew bardzo. Zamiast zachwyt\u00f3w, dosta\u0142em solidnie skopany. Co w takiej sytuacji zrobi\u0142by m\u0105dry cz\u0142owiek? Wzi\u0105\u0142 krytyk\u0119 na klat\u0119. Co zrobi\u0142a moja m\u0142odsza wersja? Zacz\u0119\u0142a perorowa\u0107 o wenie, wiatrach i innych tego typu rzeczach. Bo jak to tak – wy, wielcy pisarze, nie znacie WENY? A oni na to: nie ma weny. Jest ci\u0119\u017cka praca. I mieli racj\u0119. A mimo tego, wiele lat p\u00f3\u017aniej, traktuj\u0105c krytyk\u0119 jako b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo (o ile jest konstruktywna, a nie sprowadza si\u0119 do wymy\u015blania mi od debili bo co\u015b si\u0119 komu\u015b nie spodoba\u0142o ideologicznie), kt\u00f3rego do\u015bwiadczam niestety coraz mniej, walcz\u0119 ze wstydem pozosta\u0142ym po tamtym spotkaniu. Nie, nie chodzi o teksty – sam bym siebie ostro skrytykowa\u0142 za nie i jestem wdzi\u0119czny tym, kt\u00f3rzy to zrobili. Chodzi o to poczucie, \u017ce jednak jest co\u015b wi\u0119cej w tym pisaniu. \u017be robi\u0119 to, bo niesamowicie lubi\u0119 to – dosy\u0107 osobiste i mistyczne – uczucie jakie towarzyszy tworzeniu. Nie wyzby\u0142em si\u0119 z siebie dziecka. Ani naiwno\u015bci. Cz\u0119sto to pokutuje, ale ma te\u017c swoje dobre strony. Chocia\u017c zgadzam si\u0119, \u017ce to „co\u015b wi\u0119cej” to tylko ma\u0142a cz\u0119\u015b\u0107 procesu pisania. Reszta to naprawd\u0119 ostra praca bez perspektyw – bo tak to trzeba traktowa\u0107, aby si\u0119 nie rozczarowywa\u0107 i by\u0107 zaskakiwanym, je\u015bli jakie\u015b perspektywy si\u0119 poka\u017c\u0105. W ca\u0142ym tym jednak procesie odczuwam u siebie powa\u017cny brak. Luk\u0119. Wad\u0119, kt\u00f3rej mimo 26 lat na karku nie umiem za\u0142ata\u0107 – brak dyscypliny. Nigdy nie mia\u0142em dyscypliny. R\u00f3\u017cni ludzie pr\u00f3bowali mi j\u0105 wpoi\u0107 – z regu\u0142y gro\u017ab\u0105, szanta\u017cem, albo pasem czy kablem od \u017celazka. A ja zawsze by\u0142em niepokorny i im bardziej kto\u015b naciska\u0142, tym bardziej szed\u0142em w drug\u0105 stron\u0119. I ta cecha charakteru mi zosta\u0142a, co… ma swoje wady i zalety (do wad i zalet zalicz\u0119 wkurzanie ludzi w internetowych dyskusjach, kt\u00f3rzy pr\u00f3buj\u0105 na mnie szanta\u017cu czy gr\u00f3\u017ab w\u0142a\u015bnie. To si\u0119 nigdy nie uda). Problem w tym, \u017ce dyscypliny nigdy nie zyska\u0142em. Cicho zazdroszcz\u0119 takim ludziom jak Andrzej Pilipiuk, kt\u00f3rzy codziennie potrafi\u0105 si\u0119 zebra\u0107 do pisania. To b\u0119dzie dziwne, co powiem, ale kiedy nie pisz\u0119 – to boj\u0119 si\u0119 zacz\u0105\u0107. Nie rozumiem tego mechanizmu, nie wiem do ko\u0144ca czego si\u0119 boj\u0119, ale si\u0119 boj\u0119. Kiedy ju\u017c zaczn\u0119 – nie istnieje nic pr\u00f3cz pisania. Problem w tym, \u017ceby zacz\u0105\u0107. Nie mam problem\u00f3w z blokiem pisarskim – nauczy\u0142em sobie z tym radzi\u0107. Znalaz\u0142em wytrych, kt\u00f3ry ca\u0142kiem nie\u017ale dzia\u0142a w moim przypadku – bo by si\u0119 odblokowa\u0107, wystarczy po prostu zacz\u0105\u0107 pisa\u0107. Cokolwiek. \u00a0Ale usi\u0105\u015b\u0107 i zabra\u0107 si\u0119 do pracy? Trzeba posprz\u0105ta\u0107 mieszkanie. Umy\u0107 naczynia. Zrobi\u0107 obiad. Wyczy\u015bci\u0107 biurko. Posegregowa\u0107 dokumenty. Napisa\u0107 na blogu wpis o pisaniu. Z kolei, jak ju\u017c zaczn\u0119, to nie mog\u0119 sko\u0144czy\u0107. Wpadam w ci\u0105g. Budz\u0119 si\u0119 – pisz\u0119, potem czekam do nast\u0119pnego dnia tylko po to, by si\u0119 obudzi\u0107 i pisa\u0107. Ale wystarczy jedno wydarzenie, kt\u00f3re mi ten proces, ten ci\u0105g zaburzy – wyj\u015bcie na piwo zamiast pisania. Kto\u015b przyjdzie i b\u0119dzie czego\u015b chcia\u0142. Cokolwiek. I zn\u00f3w mija par\u0119 dni, w skrajnych przypadkach nawet tydzie\u0144, zanim zn\u00f3w usi\u0105d\u0119 do pracy. Boj\u0119 si\u0119 tak\u017ce po pisaniu. Kiedy sko\u0144cz\u0119, mam wra\u017cenie, \u017ce mog\u0142em napisa\u0107 gniota. Mo\u017ce przegada\u0142em, albo popad\u0142em w grafomani\u0119? Mo\u017ce fabu\u0142a jest zbyt oczywista? Mo\u017ce ja tak naprawd\u0119 nigdy nie powinienem pisa\u0107? Wydaj\u0105 mnie – ale c\u00f3\u017c z tego. Dzisiaj wydaj\u0105 du\u017co gniot\u00f3w. Moje pisanie mo\u017ce by\u0107 jednym z nich. Ludziom si\u0119 podoba, ale c\u00f3\u017c z tego – znajd\u0105 si\u0119 i tacy, kt\u00f3rym podoba si\u0119 „Zmierzch”. To uczucie umiem okie\u0142zna\u0107 – nauczy\u0142 mnie tego Adam Zalewski, cz\u0142owiek, kt\u00f3rego mog\u0119 nazwa\u0107 swoim mistrzem – bo pom\u00f3g\u0142 mi swego czasu tak, jak nikt inny nigdy mi nie pom\u00f3g\u0142. Nauczy\u0142 mnie poczucia warto\u015bci. Od wielu innych pisarzy dosta\u0142em cenne rady i nigdy nie zapomn\u0119 ich pomocy, jak Romek Pawlak, Andrzej Pilipiuk czy Kazek Kyrcz, ale w\u0142a\u015bnie dzi\u0119ki Adamowi Zalewskiemu zapanowa\u0142em nad strachem. Nikt mnie nie nauczy\u0142 dyscypliny. Dyscypliny nie da si\u0119 nauczy\u0107 i nie da si\u0119 jej wpoi\u0107 – mo\u017cna kogo\u015b wytrasowa\u0107, prawda, ale to nie to samo. Tresura pozbawia osobowo\u015bci. Pr\u00f3bowano mnie tresowa\u0107 i widzia\u0142em dzieciaki tresowane przez swoich rodzic\u00f3w tak, jak tresuje si\u0119 psy. Za ka\u017cdym razem chcia\u0142o mi si\u0119 rzyga\u0107. Puenty nie b\u0119dzie. Wyrzuci\u0142em co chcia\u0142em i jednocze\u015bnie obna\u017cy\u0142em si\u0119 przed Internetem, co mo\u017ce zosta\u0107 wykorzystane przeciwko mnie. Chyba czas zn\u00f3w wpa\u015b\u0107 w „ci\u0105g”. Zn\u00f3w walczy\u0107 z lenistwem, samym sob\u0105 i ubrudzi\u0107 si\u0119 przy pisaniu w walce o samodyscyplin\u0119. I chyba tak ju\u017c zostanie – na tym mo\u017ce polega\u0107 samodoskonalenie si\u0119. W walce z samym sob\u0105. O siebie.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2903,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[155],"tags":[1454,82],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2902"}],"collection":[{"href":"http:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2902"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2902\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2904,"href":"http:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2902\/revisions\/2904"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2903"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2902"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2902"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2902"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}