<\/p>\n
Podr\u00f3\u017cowa\u0142em od czasu, kiedy nauczy\u0142em si\u0119 chodzi\u0107. W wieku lat sze\u015bciu razem z dziadkiem odbywali\u015bmy\u00a0 wielogodzinne wycieczki po g\u00f3rskich lasach na Orawie. Ale tak naprawd\u0119 podr\u00f3\u017cowa\u0107 zacz\u0105\u0142em dopiero niedawno – gdy\u017c odbywa\u0107 si\u0119 to zacz\u0119\u0142o na innych zasadach; umi\u0142owaniu wolno\u015bci, cz\u0119\u015bciowym wyrzeczeniu rzeczywisto\u015bci i ch\u0119ci zagubienia.<\/p>\n
Uda\u0142o mi si\u0119. Gubi\u0142em si\u0119 wielokrotnie w ost\u0119pach polski. Ogl\u0105damy programy Cejrowskiego z zapartym tchem, ale nawet nie przypuszczamy, \u017ce par\u0119 kilometr\u00f3w od naszego miejsca zamieszkania s\u0105 rzeczy o wiele ciekawsze. Inni ludzie, inna spo\u0142eczno\u015b\u0107, inny \u015bwiat.<\/p>\n
By\u0142em ju\u017c w Rohanie, Mordorze, Shire. Widzia\u0142em Minas Thirith. Podziwia\u0142em Mroczn\u0105 puszcz\u0119. Kosztowa\u0142em wody z elfickiego strumienia. I nie potrzebowa\u0142em do tego Nowej Zelandii, a jedynie pi\u0119ciu dni w\u0119dr\u00f3wki. Pieszej. Z plecakiem na grzbiecie i przyjaci\u00f3\u0142mi u boku.<\/p>\n
Zawsze odbywa si\u0119 to podobnie; cho\u0107 ka\u017cda wyprawa wyzwala do\u015bwiadczenia kt\u00f3rych przekre\u015bli\u0107 nie mog\u0119, nie jestem, ani nigdy nie b\u0119d\u0119 „starym wyjadaczem”.
\nWyruszamy z rana. Plecaki, kostury, namiot i prowiant. Prze\u0142om nast\u0119puj\u0119 przed pierwszym krokiem. Kierujemy si\u0119 albo w lewo, albo w prawo, prosto, czy te\u017c w ty\u0142.<\/p>\n
I tyle. To proste. A ju\u017c pierwszy krok budzi trzepotanie serca.
\nI gubi\u0119 si\u0119 w tej polskiej dziczy. Na par\u0119 dni przestaj\u0119 istnie\u0107 dla \u015bwiata… nie, inaczej. Na par\u0119 dni zaczynam naprawd\u0119 istnie\u0107. Do\u015bwiadczam wolno\u015bci, kt\u00f3rej zawsze pragn\u0105\u0142em. Odrzucaj\u0105c technologi\u0119, hipokryzj\u0119 \u015bwiata i te „spo\u0142eczne normy”, b\u0119d\u0105ce jedynie piank\u0105 na mocno nagazowanym piwie rzeczywisto\u015bci.<\/p>\n
Idea jest pi\u0119kna. Ale kto\u015b mo\u017ce zapyta\u0107, czemu – skoro taki jestem m\u0105dry – nie zrobi\u0119 jak Chris McCandless?
\nA ja na to – mo\u017ce kiedy\u015b. Supertramp aby odrzuci\u0107 \u015bwiat, musia\u0142 go ca\u0142kiem znienawidzi\u0107. Ja nie potrafi\u0119.<\/p>\n
Powr\u00f3t do domu po dobrej w\u0142\u00f3cz\u0119dze jest jedn\u0105 z jej pi\u0119kniejszych cz\u0119\u015bci. A przecie\u017c wiadomo, \u017ce to nie na d\u0142ugo. Zn\u00f3w wezwie mnie dzicz, bym si\u0119 zgubi\u0142 – bym si\u0119 odnalaz\u0142. Odpocz\u0105\u0142.<\/p>\n
Tego odpoczynku, podr\u00f3\u017cy bez mapy, pieni\u0119dzy i rozs\u0105dku, nie zast\u0105pi mi nic i nikt.<\/p>\n
<\/p>\n
Zimow\u0105 por\u0105 t\u0119skni\u0119 za tym, co jaki\u015b czas chwytaj\u0105c w r\u0119ce sw\u00f3j kostur, czuj\u0105c pod palcami wyg\u0142adzon\u0105 powierzchni\u0119 drewnianego uchwytu.
\nZn\u00f3w chc\u0119 powr\u00f3ci\u0107 na kraw\u0119d\u017a – za\u0142amanie \u015bwiat\u00f3w pomi\u0119dzy cywilizacj\u0105 a rzeczywisto\u015bci\u0105.<\/p>\n
My\u015bl\u0119 te\u017c o przysz\u0142o\u015bci (odleg\u0142ej), kiedy do\u015bwiadczenie pozwoli mi przenie\u015b\u0107 wra\u017cenia na papier, by powsta\u0142o „Na kraw\u0119dzi<\/strong>„. <\/p>\n Tymczasem, ku pami\u0119ci bohatera i wielkiego podr\u00f3\u017cnika:<\/p>\n [youtube]http:\/\/www.youtube.com\/watch?v=3tdQx4Y3I2c[\/youtube]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Podr\u00f3\u017cowa\u0142em od czasu, kiedy nauczy\u0142em si\u0119 chodzi\u0107. W wieku lat sze\u015bciu razem z dziadkiem odbywali\u015bmy\u00a0 wielogodzinne wycieczki po g\u00f3rskich lasach na Orawie. Ale tak naprawd\u0119 podr\u00f3\u017cowa\u0107 zacz\u0105\u0142em dopiero niedawno – gdy\u017c odbywa\u0107 si\u0119 to zacz\u0119\u0142o na innych zasadach; umi\u0142owaniu wolno\u015bci, cz\u0119\u015bciowym wyrzeczeniu rzeczywisto\u015bci i ch\u0119ci zagubienia. Uda\u0142o mi si\u0119. Gubi\u0142em si\u0119 wielokrotnie w ost\u0119pach polski. Ogl\u0105damy programy Cejrowskiego z zapartym tchem, ale nawet nie przypuszczamy, \u017ce par\u0119 kilometr\u00f3w od naszego miejsca zamieszkania s\u0105 rzeczy o wiele ciekawsze. Inni ludzie, inna spo\u0142eczno\u015b\u0107, inny \u015bwiat. By\u0142em ju\u017c w Rohanie, Mordorze, Shire. Widzia\u0142em Minas Thirith. Podziwia\u0142em Mroczn\u0105 puszcz\u0119. Kosztowa\u0142em wody z elfickiego strumienia. I nie potrzebowa\u0142em do tego Nowej Zelandii, a jedynie pi\u0119ciu dni w\u0119dr\u00f3wki. Pieszej. Z plecakiem na grzbiecie i przyjaci\u00f3\u0142mi u boku. Zawsze odbywa si\u0119 to podobnie; cho\u0107 ka\u017cda wyprawa wyzwala do\u015bwiadczenia kt\u00f3rych przekre\u015bli\u0107 nie mog\u0119, nie jestem, ani nigdy nie b\u0119d\u0119 „starym wyjadaczem”. Wyruszamy z rana. Plecaki, kostury, namiot i prowiant. Prze\u0142om nast\u0119puj\u0119 przed pierwszym krokiem. Kierujemy si\u0119 albo w lewo, albo w prawo, prosto, czy te\u017c w ty\u0142. I tyle. To proste. A ju\u017c pierwszy krok budzi trzepotanie serca. I gubi\u0119 si\u0119 w tej polskiej dziczy. Na par\u0119 dni przestaj\u0119 istnie\u0107 dla \u015bwiata… nie, inaczej. Na par\u0119 dni zaczynam naprawd\u0119 istnie\u0107. Do\u015bwiadczam wolno\u015bci, kt\u00f3rej zawsze pragn\u0105\u0142em. Odrzucaj\u0105c technologi\u0119, hipokryzj\u0119 \u015bwiata i te „spo\u0142eczne normy”, b\u0119d\u0105ce jedynie piank\u0105 na mocno nagazowanym piwie rzeczywisto\u015bci. Idea jest pi\u0119kna. Ale kto\u015b mo\u017ce zapyta\u0107, czemu – skoro taki jestem m\u0105dry – nie zrobi\u0119 jak Chris McCandless? A ja na to – mo\u017ce kiedy\u015b. Supertramp aby odrzuci\u0107 \u015bwiat, musia\u0142 go ca\u0142kiem znienawidzi\u0107. Ja nie potrafi\u0119. Powr\u00f3t do domu po dobrej w\u0142\u00f3cz\u0119dze jest jedn\u0105 z jej pi\u0119kniejszych cz\u0119\u015bci. A przecie\u017c wiadomo, \u017ce to nie na d\u0142ugo. Zn\u00f3w wezwie mnie dzicz, bym si\u0119 zgubi\u0142 – bym si\u0119 odnalaz\u0142. Odpocz\u0105\u0142. Tego odpoczynku, podr\u00f3\u017cy bez mapy, pieni\u0119dzy i rozs\u0105dku, nie zast\u0105pi mi nic i nikt. Zimow\u0105 por\u0105 t\u0119skni\u0119 za tym, co jaki\u015b czas chwytaj\u0105c w r\u0119ce sw\u00f3j kostur, czuj\u0105c pod palcami wyg\u0142adzon\u0105 powierzchni\u0119 drewnianego uchwytu. Zn\u00f3w chc\u0119 powr\u00f3ci\u0107 na kraw\u0119d\u017a – za\u0142amanie \u015bwiat\u00f3w pomi\u0119dzy cywilizacj\u0105 a rzeczywisto\u015bci\u0105. My\u015bl\u0119 te\u017c o przysz\u0142o\u015bci (odleg\u0142ej), kiedy do\u015bwiadczenie pozwoli mi przenie\u015b\u0107 wra\u017cenia na papier, by powsta\u0142o „Na kraw\u0119dzi„. Teraz czas wraca\u0107 do pisania. Jedyny, chyba, ratunek. Tymczasem, ku pami\u0119ci bohatera i wielkiego podr\u00f3\u017cnika: [youtube]http:\/\/www.youtube.com\/watch?v=3tdQx4Y3I2c[\/youtube]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[46,23],"tags":[644,357,645,649,647,648,142,646],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/906"}],"collection":[{"href":"http:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=906"}],"version-history":[{"count":3,"href":"http:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/906\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":909,"href":"http:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/906\/revisions\/909"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=906"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=906"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=906"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\nTeraz czas wraca\u0107 do pisania. Jedyny, chyba, ratunek.<\/p>\n