By\u0142a sobie kiedy\u015b dziewczynka, kt\u00f3ra ba\u0142a si\u0119 zasypia\u0107 sama w nocy. Mia\u0142a nie wi\u0119cej ni\u017c dziewi\u0119\u0107 i nie mniej ni\u017c cztery latka. Ile dok\u0142adnie? Wiek tu nie gra roli. Tak samo z reszt\u0105 jak sama dziewczynka, bowiem chodzi\u0142o o strach.
\nJej rodzice stosowali r\u00f3\u017cne metody. Ciep\u0142e mleko, makowiec, \u015bwiat\u0142o na korytarzu. Czytali jej do snu pi\u0119kne bajki o kr\u00f3lach, kr\u00f3lewnach i zakl\u0119tych \u017cabach. By\u0142y ich ostatni\u0105 nadziej\u0105. Wyszperane gdzie\u015b na strychu, zakurzone, stare… bo nikt ju\u017c podobnych nie robi\u0142.
\nI czytali. O ksi\u0105\u017c\u0119tach, gadaj\u0105cych zwierz\u0119tach, przygodach dzieci w zaczarowanych krainach. Rzecz godna podziwu, ma\u0142o kto zdoby\u0142by si\u0119 na tyle po\u015bwi\u0119cenia, by czyta\u0107 dziecku po wielu (zbyt wielu) godzinach sp\u0119dzonych w biurze.
\nIch wysi\u0142ki spe\u0142z\u0142y na niczym.
\nA tym, co je niweczy\u0142o by\u0142 strach. J\u0105trz\u0105cy si\u0119 poma\u0142u w \u015bwietle dnia i tryskaj\u0105cy ca\u0142\u0105 moc\u0105, gdy robi\u0142o si\u0119 ciemno. Ale dziewczynka nie ba\u0142a si\u0119 ciemno\u015bci, lecz potwora z szafy. Nikt nie potrafi\u0142 jej wyt\u0142umaczy\u0107, \u017ce szafa jest pusta – ona wiedzia\u0142 swoje.
\nPewnej nocy potw\u00f3r wyszed\u0142 z szafy. To by\u0142a noc przesilenia zimowego, kiedy si\u0142y ciemno\u015bci zbieraj\u0105 si\u0119 nad ziemi\u0105 i pot\u0119\u017cniej\u0105, jak nigdy.
\nTak, potw\u00f3r wyszed\u0142 na wolno\u015b\u0107. Drzwi skrzypn\u0119\u0142y, na drewnianej pod\u0142odze zadudni\u0142y kroki. Dziewczynka le\u017ca\u0142a w bezruchu, kurczowo zaciskaj\u0105c powieki. Otworzy\u0142a oczy dopiero, kiedy na swoim ramieniu poczu\u0142a zaciskaj\u0105ce si\u0119 szpony.
\n– Tatusiu…? – zapyta\u0142a zaskoczona.
\n– Cicho, kochanie – wyszepta\u0142, rozpinaj\u0105c rozporek.<\/p>\n
Potwory istniej\u0105 naprawd\u0119, lecz w przeciwie\u0144stwie do licznych dzieci\u0119cych fantazji, czy baja\u0144 grajk\u00f3w – nie s\u0105 to obce, dziwnie wygl\u0105daj\u0105ce stwory. Prawdziwy potw\u00f3r to pan od muzyki, pani w sklepie, staruszka w tramwaju, ch\u0142opiec spotkany na ulicy, grupa m\u0142odzie\u017cy na blokowisku… prawdziwy potw\u00f3r u\u015bmiechnie si\u0119 do Ciebie, kiedy b\u0119dziesz przechodzi\u0142 obok. By\u0107 mo\u017ce nawet znacie si\u0119 na tyle, \u017ce u\u015bci\u015bniecie sobie d\u0142o\u0144?
\nAlbo i nie. Mo\u017ce by\u0107 gdzie\u015b daleko, robi\u0107 rzeczy, o kt\u00f3rych informuj\u0105 p\u00f3\u017aniej dzienniki telewizyjne. I nikogo to nie dziwi, \u017ce wojna, z\u0142o, nienawi\u015b\u0107. C\u00f3\u017c, \u017cycie.
\nTo tak \u0142atwo us\u0142ysze\u0107, \u017ce kto\u015b umar\u0142, a gdzie\u015b matka wyrzuci\u0142a w\u0142asne dziecko na \u015bmietnik. Us\u0142ysze\u0107 i zapomnie\u0107. A potwory b\u0119d\u0105 nadal. Bo to jest w\u0142a\u015bnie \u017cycie, codzienno\u015b\u0107, nasza chwila.
\nA poprzez ugrzecznione media sp\u0142ywaj\u0105 do nas zamglone obrazy katastrof i bestialstwa.<\/p>\n
W naszym absurdalnym \u015bwiecie jedno bestialstwo goni drugie. Jedno jest propagowane, rozpowiadane, drugie schowane i utajnione. Ze wstydu.<\/p>\n
Cz\u0142owiecze\u0144stwo. Co znaczy by\u0107 cz\u0142owiekiem, co tak naprawd\u0119 daje nam mozliwo\u015bc powiedzenia o sobie ,,nie jestem zwierz\u0119ciem”?\u00a0 Pytanie, od kiedy po raz pierwszy je zadano, ci\u0105gle pozostaje bez ostatecznej odpowiedzi. Ale samych odpowiedzi jest wiele… niekt\u00f3re nie s\u0105 zbyt mi\u0142e. Tak jak ta, \u017ce jednym z czynnik\u00f3w jest bycie besti\u0105. \u017b\u0105dn\u0105 mordu i destrukcji.
\nAle to s\u0142yszeli\u015bmy. Przes\u0142ania, przekazy, dramatyczne artyku\u0142y w gazetach. Bo wojna, bo \u015bmier\u0107.\u00a0 I \u017cyjemy dalej, ca\u0142e g\u00f3wno nas tak jako\u015b op\u0142ywa po bokach.
\nDopiero, kiedy czego\u015b do\u015bwiadczymy, okazuje si\u0119 \u017ce \u015bwiat nagle fika koz\u0142a o 180 stopni. I jest szok. I przera\u017cenie. I p\u0142acz.
\nA potwory si\u0119 ciesz\u0105 w swych szafach.
\nPar\u0119 dni temu mia\u0142em okazj\u0119 ogl\u0105dn\u0105\u0107 pewien film, kt\u00f3ry wywo\u0142a\u0142 u mnie burz\u0119 emocji. Bo mog\u0142em spotka\u0107 si\u0119, nawet przez ten szklany ekran, z potworem. Dotyczy\u0142 on \u0142amania praw zwierz\u0105t, praw, kt\u00f3re tak \u0142adnie wygl\u0105daj\u0105 na papierze i w ustach polityk\u00f3w, krzycz\u0105c do nas, \u017ce oto s\u0105 i wszystko jest za\u0142atwione.
\nA nie jest. I tu nie chodzi o ,,prawa zwierz\u0105t” – to tylko g\u0142upi \u015bwistek maj\u0105cy poprawi\u0107 samopoczucie byd\u0142u zachodniej cywilizacji. Tu chodzi o nasz\u0105 ludzk\u0105 moralno\u015b\u0107, kt\u00f3ra okazuje si\u0119 tak\u0105 sam\u0105 iluzj\u0105, jak i wszystkie te polityczne deklaracje.
\nBo wszyscy jeste\u015bmy lud\u017ami. Bestiami. I sprowadzi\u0107 gatunek ludzki do zwierz\u0105t by\u0142oby obraz\u0105. Dla zwierz\u0105t.<\/p>\n
Zwierz\u0119 nie zabije dla przyjemno\u015bci. Zwierz\u0119 nie ok\u0142amie, nie b\u0119dzie torturowa\u0142o, nie okradnie. Zwierze nie… zwierze nigdy nie b\u0119dzie cz\u0142owiekiem i nie dojdzie, ani nie przejdzie przez pewne granice. Cz\u0142owiek ju\u017c tak.<\/p>\n
Babcia powiedzia\u0142a mi kiedy\u015b, \u017ce jeste\u015bmy istotami instynktownie d\u0105\u017c\u0105cymi do dobra. Mo\u017cliwe, w niekt\u00f3rych aspektach nawet prawdopodobne. Ale patrz\u0105c na ca\u0142okszta\u0142t – trudno mi w to uwierzy\u0107.
\nBudowa\u0107 i niszczy\u0107. Dawa\u0107 i bra\u0107. To potrafi tylko cz\u0142owiek.<\/p>\n
Ogl\u0105dn\u0105\u0142em wi\u0119c film, w trakcie kt\u00f3rego prawie zwymiotowa\u0142em, a po kt\u00f3rym rzuca\u0142em po pokoju co mi tylko wpad\u0142o w r\u0119k\u0119. Z bezsilnej z\u0142o\u015bci i wstydu, \u017ce kto\u015b nale\u017c\u0105cy do mojego gatunku jest zdolny do takiego okrucie\u0144stwa. Bezrozumnego, perfidnego okrucie\u0144stwa.
\nI tak si\u0119 zastanawiam, gdzie TERAZ jest Greenpeace, ekolodzy, ca\u0142y wielki i bogaty ruch zielonych, kt\u00f3rzy w zamierzeniu mieli pomaga\u0107 ca\u0142emu \u015brodowisku naturalnemu?
\nS\u0105, \u017cyj\u0105, maj\u0105 si\u0119 dobrze. Walcz\u0105 z globalnym ociepleniem, wzbogacili si\u0119 na tym i maj\u0105 wp\u0142ywy na ca\u0142ym \u015bwiecie. Tak naprawd\u0119 to nikt im nie podskoczy.
\nBawi\u0105c si\u0119 w polityczne gierki zapomnieli, \u017ce s\u0105 potrzebni gdzie\u015b indziej. I owszem – protestuj\u0105. Ale tak jako\u015b… niemrawo w stosunku do wielkich protest\u00f3w w sprawie ocieplania si\u0119 klimatu (pozwalaj\u0105c sobie na dygresj\u0119, zapytam si\u0119 z\u0142o\u015bliwie ,,a jak tam ta wasza dziura ozonowa, drodzy zieloni? Ojej… czy\u017cby si\u0119 okaza\u0142o, \u017ce warstwa ozonowa robi si\u0119 coraz grubsza? No, biedacy…”).
\nA tymczasem rzeczy wa\u017cne zostaj\u0105 zapomniane. I zostan\u0105, bo potwory dzia\u0142aj\u0105 nadal.\u00a0 I p\u00f3ki istnie\u0107 b\u0119dziemy – b\u0119d\u0105 tak\u017ce.<\/p>\n
Cz\u0119sto odwiedzam YouTube. Ogl\u0105dam, przegl\u0105dam, wybieram. I pewnego razu, w\u0142a\u015bnie par\u0119 dni temu, znalaz\u0142em film, kt\u00f3rego nikt nigdy by w mediach nie pokaza\u0142. Film, kt\u00f3ry dokumentuje rozmiar szale\u0144stwa i bestialstwa ludzkiego, w odniesieniu do zwierz\u0105t w\u0142a\u015bnie. UWAGA!
\nZawsze zastanawia\u0142em si\u0119, dlaczego obce cywilizacje, je\u015bli istniej\u0105 i o nas wiedz\u0105, jeszcze si\u0119 z nami nie skontaktowa\u0142y.
\nTeraz my\u015bl\u0119, \u017ce si\u0119 boj\u0105. <\/strong><\/p>\n
\nFilm jest bardzo brutalny. Wybitnie nie dla ludzi, kt\u00f3rzy chc\u0105 spa\u0107 spokojnie. Dozwolony oczywi\u015bcie od lat 18, ale je\u015bli czujesz si\u0119 na si\u0142ach i chcesz (a nie sko\u0144czy\u0142e\u015b jeszcze 18-stki) – ogl\u0105dnij. To jest Tw\u00f3j wyb\u00f3r.<\/p>\n