{"id":2260,"date":"2014-07-12T17:06:21","date_gmt":"2014-07-12T16:06:21","guid":{"rendered":"http:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/?p=2260"},"modified":"2014-07-12T17:22:46","modified_gmt":"2014-07-12T16:22:46","slug":"o-wyrodnym-ojcu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/2014\/07\/o-wyrodnym-ojcu\/","title":{"rendered":"O wyrodnym ojcu"},"content":{"rendered":"

\"topka\"<\/a><\/p>\n

By\u0142em zawsze bardzo \u017c\u0105dny wiedzy, jako ma\u0142y ch\u0142opiec. O wszystkim, od makro po mikro (nie odwrotnie). Lubi\u0142em opowie\u015bci, lubi\u0142em je tworzy\u0107 \u00a0i „przebywa\u0107 w nich” – tworz\u0105c sobie wymy\u015blone historie w g\u0142owie, nimi za\u015b przekszta\u0142ca\u0107 \u015bwiat wok\u00f3\u0142. Przyk\u0142adowo – b\u0119d\u0105c na spacerze, poszukiwa\u0142em skrzat\u00f3w, wilko\u0142ak\u00f3w, gadaj\u0105cych zwierz\u0105t. B\u0119d\u0105c w domu – szafy, w kt\u00f3rej czeka na mnie Narnia. Wiele os\u00f3b si\u0119 do tego przyczyni\u0142o, bym taki by\u0142. M\u00f3j tata, czytaj\u0105c mi ksi\u0105\u017cki, moja babcia, robi\u0105c to samo. Moja mama, karmi\u0105c mnie astronomi\u0105 i wiedz\u0105 o cz\u0142owieku. M\u00f3j dziadek, kt\u00f3ry opowiada\u0142 mi o tym, jak by\u0142 ch\u0142opcem i zabiera\u0142 na w\u0119dr\u00f3wki po g\u00f3rskim, Orawskim lesie. Smutne jest to, \u017ce gdybym urodzi\u0142 si\u0119 troch\u0119 p\u00f3\u017aniej dziadka mogliby za to zamkn\u0105\u0107.\u00a0<\/strong><\/p>\n

Uwielbia\u0142em przygody, dalej uwielbiam. Dlatego rozumiem 4,5 letniego ch\u0142opca, dla kt\u00f3rego przygod\u0105 by\u0142o wyj\u015bcie z tat\u0105 na dwudniowy biwak do „lasu” – do sza\u0142asu. Co prawda las, to nic innego, jak tereny zielone wok\u00f3\u0142 Fortu Blizne w Warszawie, par\u0119 minut od domu, a na pewno od najbli\u017cszego sklepu, ale przecie\u017c – to jest las, to przygoda! Do czasu, a\u017c na miejsce obozu nie przyjdzie policja i nie zgarnie tatusia, za nara\u017cenie dziecka na utrat\u0119 \u017cycia a na pewno zdrowia. Nale\u017cy te\u017c doda\u0107 straszliwy fakt, \u017ce dziecko mia\u0142o \u015blady uk\u0105sze\u0144 komar\u00f3w!<\/p>\n

Tak si\u0119 sta\u0142o par\u0119 dni temu – zaniepokojeni przechodnie donie\u015bli o dziecku „w lesie”, kt\u00f3re widuj\u0105 od dw\u00f3ch dni. Zaniepokojona policja wybawi\u0142a pok\u0105sane, przestraszone dziecko z r\u0105k wyrodnego rodzica. Sam (my\u015bl\u0119, \u017ce tak\u017ce zaniepokojony) m\u0119\u017cczyzna trafi\u0142 do pokoju przes\u0142ucha\u0144, a sprawa zaw\u0119drowa\u0142a do (zaniepokojonej) prokuratury.<\/p>\n

Ja te\u017c jestem zaniepokojony.<\/p>\n

Bo kiedy by\u0142em ch\u0142opcem i chodzi\u0142em z moim dziadkiem po prawdziwych, g\u00f3rskich lasach (wiecie, rysie, wilki, nied\u017awiedzie i inne stwory z bajek) przydarzy\u0142o si\u0119 pewnego razu, \u017ce spotka\u0142em dzika. A by\u0142o to tak:<\/p>\n

Nie pami\u0119tam, jak nasza rozmowa zesz\u0142a na dziki. Mo\u017ce po prostu dziadek opowiada\u0142 mi o zwierz\u0119tach lasu. Wi\u0119c opowiada, \u017ce dziki s\u0105 gro\u017ane wiosn\u0105, kiedy maj\u0105 ma\u0142e, \u017ce kiedy si\u0119 spotka dzika, wcale si\u0119 na drzewo nie umyka, tylko powoli wycofuje, \u017ce dzik te\u017c si\u0119 boi – a nawet bardziej, \u017ce nie d\u0105\u017cy do konfrontacji, bo dzik dobrze wie, \u017ce to cz\u0142owiek jest dziki i ma ostre k\u0142y… i tak idziemy sobie przez las i w pewnym momencie m\u00f3wi\u0119:<\/p>\n

– Dziadku, ale tam jest dzik w pa\u015bniku!<\/p>\n

– E, wydaje ci si\u0119, to siano.<\/p>\n

I w tym momencie siano zacz\u0119\u0142o si\u0119 rusza\u0107 i wydawa\u0107 chrumkni\u0119cia. Raz jeden widzia\u0142em dziadka bladego na twarzy.<\/p>\n

Prze\u017cy\u0142em. I dzik prze\u017cy\u0142 – chocia\u017c (je\u015bli mnie pami\u0119\u0107 nie myli) po powrocie do domu dziadek poinformowa\u0142 o zwierzu odpowiednie osoby. Bo wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce dzik si\u0119 po prostu przestraszy\u0142, wskoczy\u0142 do pa\u015bnika i nie za bardzo wiedzia\u0142, jak z niego potem ma wyj\u015b\u0107.<\/p>\n

Jak si\u0119 to ma do historii z miejskiej d\u017cungli? Ano ma si\u0119 tak, \u017ce naprawd\u0119 ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce urodzi\u0142em si\u0119 na pocz\u0105tku lat 90, a nie po roku 2000, ani p\u00f3\u017aniej. Bo tak, mam dzi\u015b o czym opowiada\u0107, a moje dzieci\u0144stwo by\u0142o naprawd\u0119 magiczne i pasjonuj\u0105ce, w konsekwencji czego w szkole mog\u0142em si\u0119 pochwali\u0107, \u017ce wiem co znacz\u0105 takie wyrazy jak „pa\u015bnik” czy „szynkwas”, podczas, kiedy ludzie w wieku lat 18 nie mieli bladego poj\u0119cia, \u017ce takie s\u0142owa w og\u00f3le istniej\u0105.<\/p>\n

My\u015bl\u0119 sobie, o jakiej przygodzie pami\u0119ta\u0142 b\u0119dzie ten ch\u0142opiec. Bo zamiast dzika przyszli jacy\u015b umundurowani i z\u0142apali jego tat\u0119, kt\u00f3ry najwyra\u017aniej zrobi\u0142 co\u015b z\u0142ego. I to zrobi\u0142 co\u015b z\u0142ego jemu – zabieraj\u0105c go do „lasu”. Narazi\u0142 jego \u017cycie i zdrowie.<\/p>\n

Na szcz\u0119\u015bcie zaraz obok by\u0142o „pa\u0144stwo”. A pa\u0144stwo wie lepiej, jak nale\u017cy wychowywa\u0107 dzieci.<\/p>\n

A dzik wcale nie taki z\u0142y i dziki, jak m\u00f3wi\u0105.<\/p>\n

\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

By\u0142em zawsze bardzo \u017c\u0105dny wiedzy, jako ma\u0142y ch\u0142opiec. O wszystkim, od makro po mikro (nie odwrotnie). Lubi\u0142em opowie\u015bci, lubi\u0142em je tworzy\u0107 \u00a0i „przebywa\u0107 w nich” – tworz\u0105c sobie wymy\u015blone historie w g\u0142owie, nimi za\u015b przekszta\u0142ca\u0107 \u015bwiat wok\u00f3\u0142. Przyk\u0142adowo – b\u0119d\u0105c na spacerze, poszukiwa\u0142em skrzat\u00f3w, wilko\u0142ak\u00f3w, gadaj\u0105cych zwierz\u0105t. B\u0119d\u0105c w domu – szafy, w kt\u00f3rej czeka na mnie Narnia. Wiele os\u00f3b si\u0119 do tego przyczyni\u0142o, bym taki by\u0142. M\u00f3j tata, czytaj\u0105c mi ksi\u0105\u017cki, moja babcia, robi\u0105c to samo. Moja mama, karmi\u0105c mnie astronomi\u0105 i wiedz\u0105 o cz\u0142owieku. M\u00f3j dziadek, kt\u00f3ry opowiada\u0142 mi o tym, jak by\u0142 ch\u0142opcem i zabiera\u0142 na w\u0119dr\u00f3wki po g\u00f3rskim, Orawskim lesie. Smutne jest to, \u017ce gdybym urodzi\u0142 si\u0119 troch\u0119 p\u00f3\u017aniej dziadka mogliby za to zamkn\u0105\u0107.\u00a0 Uwielbia\u0142em przygody, dalej uwielbiam. Dlatego rozumiem 4,5 letniego ch\u0142opca, dla kt\u00f3rego przygod\u0105 by\u0142o wyj\u015bcie z tat\u0105 na dwudniowy biwak do „lasu” – do sza\u0142asu. Co prawda las, to nic innego, jak tereny zielone wok\u00f3\u0142 Fortu Blizne w Warszawie, par\u0119 minut od domu, a na pewno od najbli\u017cszego sklepu, ale przecie\u017c – to jest las, to przygoda! Do czasu, a\u017c na miejsce obozu nie przyjdzie policja i nie zgarnie tatusia, za nara\u017cenie dziecka na utrat\u0119 \u017cycia a na pewno zdrowia. Nale\u017cy te\u017c doda\u0107 straszliwy fakt, \u017ce dziecko mia\u0142o \u015blady uk\u0105sze\u0144 komar\u00f3w! Tak si\u0119 sta\u0142o par\u0119 dni temu – zaniepokojeni przechodnie donie\u015bli o dziecku „w lesie”, kt\u00f3re widuj\u0105 od dw\u00f3ch dni. Zaniepokojona policja wybawi\u0142a pok\u0105sane, przestraszone dziecko z r\u0105k wyrodnego rodzica. Sam (my\u015bl\u0119, \u017ce tak\u017ce zaniepokojony) m\u0119\u017cczyzna trafi\u0142 do pokoju przes\u0142ucha\u0144, a sprawa zaw\u0119drowa\u0142a do (zaniepokojonej) prokuratury. Ja te\u017c jestem zaniepokojony. Bo kiedy by\u0142em ch\u0142opcem i chodzi\u0142em z moim dziadkiem po prawdziwych, g\u00f3rskich lasach (wiecie, rysie, wilki, nied\u017awiedzie i inne stwory z bajek) przydarzy\u0142o si\u0119 pewnego razu, \u017ce spotka\u0142em dzika. A by\u0142o to tak: Nie pami\u0119tam, jak nasza rozmowa zesz\u0142a na dziki. Mo\u017ce po prostu dziadek opowiada\u0142 mi o zwierz\u0119tach lasu. Wi\u0119c opowiada, \u017ce dziki s\u0105 gro\u017ane wiosn\u0105, kiedy maj\u0105 ma\u0142e, \u017ce kiedy si\u0119 spotka dzika, wcale si\u0119 na drzewo nie umyka, tylko powoli wycofuje, \u017ce dzik te\u017c si\u0119 boi – a nawet bardziej, \u017ce nie d\u0105\u017cy do konfrontacji, bo dzik dobrze wie, \u017ce to cz\u0142owiek jest dziki i ma ostre k\u0142y… i tak idziemy sobie przez las i w pewnym momencie m\u00f3wi\u0119: – Dziadku, ale tam jest dzik w pa\u015bniku! – E, wydaje ci si\u0119, to siano. I w tym momencie siano zacz\u0119\u0142o si\u0119 rusza\u0107 i wydawa\u0107 chrumkni\u0119cia. Raz jeden widzia\u0142em dziadka bladego na twarzy. Prze\u017cy\u0142em. I dzik prze\u017cy\u0142 – chocia\u017c (je\u015bli mnie pami\u0119\u0107 nie myli) po powrocie do domu dziadek poinformowa\u0142 o zwierzu odpowiednie osoby. Bo wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce dzik si\u0119 po prostu przestraszy\u0142, wskoczy\u0142 do pa\u015bnika i nie za bardzo wiedzia\u0142, jak z niego potem ma wyj\u015b\u0107. Jak si\u0119 to ma do historii z miejskiej d\u017cungli? Ano ma si\u0119 tak, \u017ce naprawd\u0119 ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce urodzi\u0142em si\u0119 na pocz\u0105tku lat 90, a nie po roku 2000, ani p\u00f3\u017aniej. Bo tak, mam dzi\u015b o czym opowiada\u0107, a moje dzieci\u0144stwo by\u0142o naprawd\u0119 magiczne i pasjonuj\u0105ce, w konsekwencji czego w szkole mog\u0142em si\u0119 pochwali\u0107, \u017ce wiem co znacz\u0105 takie wyrazy jak „pa\u015bnik” czy „szynkwas”, podczas, kiedy ludzie w wieku lat 18 nie mieli bladego poj\u0119cia, \u017ce takie s\u0142owa w og\u00f3le istniej\u0105. My\u015bl\u0119 sobie, o jakiej przygodzie pami\u0119ta\u0142 b\u0119dzie ten ch\u0142opiec. Bo zamiast dzika przyszli jacy\u015b umundurowani i z\u0142apali jego tat\u0119, kt\u00f3ry najwyra\u017aniej zrobi\u0142 co\u015b z\u0142ego. I to zrobi\u0142 co\u015b z\u0142ego jemu – zabieraj\u0105c go do „lasu”. Narazi\u0142 jego \u017cycie i zdrowie. Na szcz\u0119\u015bcie zaraz obok by\u0142o „pa\u0144stwo”. A pa\u0144stwo wie lepiej, jak nale\u017cy wychowywa\u0107 dzieci. A dzik wcale nie taki z\u0142y i dziki, jak m\u00f3wi\u0105.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2261,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[16,15],"tags":[1335,1340,1334,1336,1338,1337,884,1333,1339],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2260"}],"collection":[{"href":"https:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2260"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2260\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2266,"href":"https:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2260\/revisions\/2266"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2261"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2260"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2260"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2260"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}