{"id":2470,"date":"2015-01-25T21:03:28","date_gmt":"2015-01-25T20:03:28","guid":{"rendered":"http:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/?p=2470"},"modified":"2015-01-25T21:03:28","modified_gmt":"2015-01-25T20:03:28","slug":"co-mozna-spakowac-w-11-minut","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/2015\/01\/co-mozna-spakowac-w-11-minut\/","title":{"rendered":"Co mo\u017cna spakowa\u0107 w 11 minut?"},"content":{"rendered":"

\"11min\"<\/a><\/p>\n

Zn\u00f3w tu jeste\u015bmy, Przyjacielu – Ty i ja. Droga – cho\u0107 o\u015bnie\u017cona \u00a0i cz\u0119sto nieprzejezdna – wzywa bez wzgl\u0119du na por\u0119 roku. My\u015bla\u0142em, \u017ce uda mi si\u0119 przezimowa\u0107 spokojnie – myli\u0142em si\u0119. Z roku na rok trakt wzywa mnie coraz silniej, na coraz d\u0142u\u017csze dystanse. Obawiam si\u0119, \u017ce to nieuleczalna choroba. A nawet, gdyby by\u0142a – nie chcia\u0142bym znale\u017a\u0107 lekarstwa.\u00a0<\/b><\/p>\n

Marzenia\u00a0<\/strong><\/p>\n

Od nich si\u0119 wszystko zaczyna – kiedy\u015b zamarzy\u0142em, \u017ce zostan\u0119 pisarzem – moje marzenie trwa\u0142o ponad 10 lat, nim sta\u0142o si\u0119 rzeczywisto\u015bci\u0105. Chcia\u0142em by\u0107 blisko ksi\u0105\u017cek, zosta\u0142em recenzentem, a teraz bior\u0119 udzia\u0142 w inicjatywach o tak wielkim stopniu ra\u017cenia, i\u017c ci\u0105gle zadaj\u0119 sobie pytanie czym sobie na to zas\u0142u\u017cy\u0142em.<\/p>\n

Par\u0119 lat temu tr\u00f3jka przyjaci\u00f3\u0142 zamarzy\u0142a sobie, \u017ce chc\u0105 w\u0119drowa\u0107. Od „Dnia pe\u0142zacza”, parogodzinnych spacer\u00f3w po mie\u015bcie z kierunkow\u0105 kostk\u0105 w d\u0142oni, do parodniowych w\u0119dr\u00f3wek w nieznane, urzeczywistnili\u015bmy swoje marzenie i zap\u0142acili\u015bmy stosown\u0105 do niego cen\u0119. \u0179le si\u0119 patrzy na ludzi, kt\u00f3rzy \u017cyj\u0105 marzeniami – nigdy nie rozumia\u0142em dlaczego. Kiedy b\u0119d\u0119 umiera\u0142, chcia\u0142bym mie\u0107 \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce wykorzysta\u0142em dany mi czas najlepiej, jak potrafi\u0142em i nikogo nie musz\u0119 za to przeprasza\u0107.<\/p>\n

Kiedy patrz\u0119 na za\u015bnie\u017con\u0105 ulic\u0119 za oknem, budzi si\u0119 we mnie nast\u0119pne marzenie – chcia\u0142bym za par\u0119 lat p\u00f3j\u015b\u0107 w g\u00f3ry na zimow\u0105 w\u0119dr\u00f3wk\u0119. A kiedy\u015b – by\u0107 mo\u017ce – gdzie\u015b dalej, w \u015bnieg i las.<\/p>\n

Dzi\u015b musz\u0119 odwr\u00f3ci\u0107 si\u0119 od okna i czeka\u0107 na wiosn\u0119.<\/p>\n

Lekarstwo<\/strong><\/p>\n

By\u0142 wiecz\u00f3r, par\u0119 dni temu. Zderzy\u0142o si\u0119, \u017ce we trzech siedzieli\u015bmy w mieszkaniu, z\u0142apa\u0142a nas nuda i zniech\u0119cenie. Tak dzia\u0142a na ludzi perspektywa pracy, kt\u00f3rej ka\u017cdy ju\u017c ma do\u015b\u0107.
\n– Ced, wymy\u015bl co\u015b – j\u0119kn\u0105\u0142 Franek.
\nRych\u0142o w czas. W\u0142a\u015bnie otwiera\u0142em okno przegl\u0105darki. Syrena alarmu nuklearnego<\/strong><\/a> rykn\u0119\u0142a tak, \u017ce wszyscy (w\u0142\u0105cznie ze mn\u0105) podskoczyli.
\nOdwr\u00f3ci\u0142em si\u0119 i wyszczerzy\u0142em z\u0119by.
\n– Pi\u0119tna\u015bcie minut na spakowanie – powiedzia\u0142em.<\/p>\n

Pr\u00f3bowa\u0142e\u015b kiedy\u015b pakowa\u0107 si\u0119 w po\u015bpiechu od zera? Mo\u017cliwe, ale pomy\u015bl, \u017ce w perspektywie masz prze\u017cycie 72 godzin – a najlepiej dw\u00f3ch tygodni. To dobry test na zorganizowanie i \u015bwiadomo\u015b\u0107 w\u0142asnego wyposa\u017cenia. I dobre \u0107wiczenie – w razie czego.<\/p>\n

Nam si\u0119 uda\u0142o. W lekko ponad jedena\u015bcie minut byli\u015bmy gotowi – spakowani i ubrani, ka\u017cdy dzier\u017c\u0105c w d\u0142oni sw\u00f3j w\u0119drowny kostur. Franek zaproponowa\u0142, by\u015bmy wyszli – cho\u0107by po to, by okr\u0105\u017cy\u0107 kamienic\u0119. Gdyby\u015bmy to zrobili, w tej chwili siedzia\u0142bym w lesie przy ognisku, jakie\u015b dwadzie\u015bcia, trzydzie\u015bci kilometr\u00f3w od Krakowa.<\/p>\n

Mieli\u015bmy wszystko, co by\u0142oby potrzebne do prze\u017cycia. Nie b\u0119d\u0119 si\u0119 rozpisywa\u0142 – bo nie ma to wi\u0119kszego sensu.Wa\u017cne, \u017ce mieli\u015bmy wod\u0119, prowiant, \u017ar\u00f3d\u0142o ognia, niezb\u0119dne pa\u0142atki, koce i – oczywi\u015bcie – zestaw no\u017cy.<\/p>\n

Na chwile odegna\u0142em my\u015bli o drodze. Nie na d\u0142ugo – przecie\u017c to, \u017ce pisz\u0119 te s\u0142owa jest tego najlepszym dowodem.<\/p>\n

\"2015-01-23<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Zn\u00f3w tu jeste\u015bmy, Przyjacielu – Ty i ja. Droga – cho\u0107 o\u015bnie\u017cona \u00a0i cz\u0119sto nieprzejezdna – wzywa bez wzgl\u0119du na por\u0119 roku. My\u015bla\u0142em, \u017ce uda mi si\u0119 przezimowa\u0107 spokojnie – myli\u0142em si\u0119. Z roku na rok trakt wzywa mnie coraz silniej, na coraz d\u0142u\u017csze dystanse. Obawiam si\u0119, \u017ce to nieuleczalna choroba. A nawet, gdyby by\u0142a – nie chcia\u0142bym znale\u017a\u0107 lekarstwa.\u00a0 Marzenia\u00a0 Od nich si\u0119 wszystko zaczyna – kiedy\u015b zamarzy\u0142em, \u017ce zostan\u0119 pisarzem – moje marzenie trwa\u0142o ponad 10 lat, nim sta\u0142o si\u0119 rzeczywisto\u015bci\u0105. Chcia\u0142em by\u0107 blisko ksi\u0105\u017cek, zosta\u0142em recenzentem, a teraz bior\u0119 udzia\u0142 w inicjatywach o tak wielkim stopniu ra\u017cenia, i\u017c ci\u0105gle zadaj\u0119 sobie pytanie czym sobie na to zas\u0142u\u017cy\u0142em. Par\u0119 lat temu tr\u00f3jka przyjaci\u00f3\u0142 zamarzy\u0142a sobie, \u017ce chc\u0105 w\u0119drowa\u0107. Od „Dnia pe\u0142zacza”, parogodzinnych spacer\u00f3w po mie\u015bcie z kierunkow\u0105 kostk\u0105 w d\u0142oni, do parodniowych w\u0119dr\u00f3wek w nieznane, urzeczywistnili\u015bmy swoje marzenie i zap\u0142acili\u015bmy stosown\u0105 do niego cen\u0119. \u0179le si\u0119 patrzy na ludzi, kt\u00f3rzy \u017cyj\u0105 marzeniami – nigdy nie rozumia\u0142em dlaczego. Kiedy b\u0119d\u0119 umiera\u0142, chcia\u0142bym mie\u0107 \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce wykorzysta\u0142em dany mi czas najlepiej, jak potrafi\u0142em i nikogo nie musz\u0119 za to przeprasza\u0107. Kiedy patrz\u0119 na za\u015bnie\u017con\u0105 ulic\u0119 za oknem, budzi si\u0119 we mnie nast\u0119pne marzenie – chcia\u0142bym za par\u0119 lat p\u00f3j\u015b\u0107 w g\u00f3ry na zimow\u0105 w\u0119dr\u00f3wk\u0119. A kiedy\u015b – by\u0107 mo\u017ce – gdzie\u015b dalej, w \u015bnieg i las. Dzi\u015b musz\u0119 odwr\u00f3ci\u0107 si\u0119 od okna i czeka\u0107 na wiosn\u0119. Lekarstwo By\u0142 wiecz\u00f3r, par\u0119 dni temu. Zderzy\u0142o si\u0119, \u017ce we trzech siedzieli\u015bmy w mieszkaniu, z\u0142apa\u0142a nas nuda i zniech\u0119cenie. Tak dzia\u0142a na ludzi perspektywa pracy, kt\u00f3rej ka\u017cdy ju\u017c ma do\u015b\u0107. – Ced, wymy\u015bl co\u015b – j\u0119kn\u0105\u0142 Franek. Rych\u0142o w czas. W\u0142a\u015bnie otwiera\u0142em okno przegl\u0105darki. Syrena alarmu nuklearnego rykn\u0119\u0142a tak, \u017ce wszyscy (w\u0142\u0105cznie ze mn\u0105) podskoczyli. Odwr\u00f3ci\u0142em si\u0119 i wyszczerzy\u0142em z\u0119by. – Pi\u0119tna\u015bcie minut na spakowanie – powiedzia\u0142em. Pr\u00f3bowa\u0142e\u015b kiedy\u015b pakowa\u0107 si\u0119 w po\u015bpiechu od zera? Mo\u017cliwe, ale pomy\u015bl, \u017ce w perspektywie masz prze\u017cycie 72 godzin – a najlepiej dw\u00f3ch tygodni. To dobry test na zorganizowanie i \u015bwiadomo\u015b\u0107 w\u0142asnego wyposa\u017cenia. I dobre \u0107wiczenie – w razie czego. Nam si\u0119 uda\u0142o. W lekko ponad jedena\u015bcie minut byli\u015bmy gotowi – spakowani i ubrani, ka\u017cdy dzier\u017c\u0105c w d\u0142oni sw\u00f3j w\u0119drowny kostur. Franek zaproponowa\u0142, by\u015bmy wyszli – cho\u0107by po to, by okr\u0105\u017cy\u0107 kamienic\u0119. Gdyby\u015bmy to zrobili, w tej chwili siedzia\u0142bym w lesie przy ognisku, jakie\u015b dwadzie\u015bcia, trzydzie\u015bci kilometr\u00f3w od Krakowa. Mieli\u015bmy wszystko, co by\u0142oby potrzebne do prze\u017cycia. Nie b\u0119d\u0119 si\u0119 rozpisywa\u0142 – bo nie ma to wi\u0119kszego sensu.Wa\u017cne, \u017ce mieli\u015bmy wod\u0119, prowiant, \u017ar\u00f3d\u0142o ognia, niezb\u0119dne pa\u0142atki, koce i – oczywi\u015bcie – zestaw no\u017cy. Na chwile odegna\u0142em my\u015bli o drodze. Nie na d\u0142ugo – przecie\u017c to, \u017ce pisz\u0119 te s\u0142owa jest tego najlepszym dowodem.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2471,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[882],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2470"}],"collection":[{"href":"https:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2470"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2470\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2473,"href":"https:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2470\/revisions\/2473"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2471"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2470"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2470"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/stonawski.efantastyka.pl\/blog\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2470"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}